نقش تصوف و عرفان اسلامي در گسترش اسلام در جهان مالايي

اين پژوهش به بررسي نقش تصوف و عرفان اسلامي در گسترش اسلام در جهان مالايي پرداخته است. تصوف و عرفان اسلامي را نمي‌توان از حيات ديني مسلمانان مالايي جدا كرد. مناطق مالايي كه امروزه شامل كشورهاي برونئيِ، اندونزي، مالزي، سنگاپور، بخش‌هاي جنوبي تايلند و فيليپين مي‌شود، پيش از ورود اسلام، اين منطقه در سيطره اديان بومي (آيين شمني و انيميسم) و هندي (بودايي و هندويي) بود. اسلام‌ در حدود سده‌ هفتم‌/ سيزدهم‌ در اين‌ منطقه‌‌ ظهور و گسترش‌ يافت و صوفيان‌ در اسلامي‌ شدن‌ اين‌ منطقه نقش‌ مهمي‌ ايفا كردند. آنچه مهم است نحوه‌ تبليغ اسلام در اين مناطق از سوي صوفيان است كه اسلام را در اين مناطق به گونه‌اي تبليغ كردند كه با ارزش‌ها و فرهنگ بومي كمتر تعارض داشته باشد. در واقع اسلام عرفاني با انعطاف و روح تساهل و مدارا، اين ظرفيت را پديد ‌آورد كه مفاهيم و ارزش‌هاي مشترك فرهنگي برجسته شود و امكانات و ظرفيت‌هاي فرهنگ بومي در خدمت گسترش اسلام قرار گيرد.