بررسي اثر تمرين هوازي بر سطوح هورمون آديپونكتين، نيمرخ ليپيدي و hs-CRP پلاسمايي در زنان مبتلا به ديابت نوع دو

هدف پژوهش حاضر بررسي اثر هشت هفته تمرين هوازي بر نيمرخ ليپيدي، هموگلوبين گليكوزيله، گلوكز خون ناشتا، hsCRP، مقاومت به انسولين و هورمون پپتيدي آديپونكتين در بيماران مبتلا به ديابت نوع دو بود. 22 زن غيرفعال و چاق مبتلا به ديابت (سن 3.2±45.9 سال، شاخص تودۀ بدني 0.67±30.7 كيلوگرم/متر مربع، سابقه بيماري 2.9±5.4 سال و گلوكز خون 15.05±152.7 ميلي گرم/ دسي ليتر) انتخاب شدند و به‌صورت تصادفي به دو گروه آزمايش (11 نفر) و كنترل (11 نفر) تقسيم گرديدند. گروه آزمايش به‌مدت هشت هفته (سه جلسه در هفته، جلسه‌اي 60 دقيقه) تمرين هوازي را با شدت 60 تا 80 درصد ضربان قلب بيشينه به‌صورت دويدن در بخش اصلي تمرين اجرا كردند. دو روز قبل و بعد از دوره تمريني نمونه‌گيري خوني انجام شد. HbA1c به روش الكتروكمي لومينسانس، آديپونكتين و انسولين سرم، hsCRP با روش الايزا، گلوكز، HDLC و TG، LDLC با روش مستقيم و همچنين، كلسترول تام با روش آنزيمي اندازه‌گيري شدند. نتايج پژوهش با استفاده از آزمون تي همبسته و آزمون تي مستقل نشان داد كه پس از مداخله، سطوح گلوكز خون ناشتا، انسولين، مقاومت به انسولين، HbA1c، hsCRP، كلسترول، تري‌گليسريد،LDLC ، وزن، BMI و درصد چربي بدن، كاهش يافتند و هورمون آديپونكتين افزايش معناداري در گروه تجربي نسبت به گروه كنترل داشت. ارتباط معكوس و معنادار سطوح سرمي آديپونكتين با گلوكز، كلسترول تام، تري‌گليسريد، وزن بدن و درصد چربي بدن مشاهده شد. طبق يافته‌هاي پژوهش حاضر كاهش در چربي احشايي و سطوح ليپيدي ناشي از تمرين هوازي، احتمالاً بر عملكرد آديپونكتين و كاهش مقاومت به انسولين در بيماران ديابتي اثرگذار است.