تأثير دو شيوه تمرين تناوبي با شدت زياد بر بيان ژن پروتئين غيرجفت‌كننده يك در بافت چربي سفيد زيرپوستي موش‌هاي صحرايي نژاد ويستار

هدف از پژوهش حاضر، مطالعه تأثير دو شيوه تمرين «تناوبي با شدت زياد» (HIIT) بر بيان ژن «پروتئين غيرجفت‌كننده يك» (UCP1) در بافت چربي سفيد زيرپوستي موش‌هاي صحرايي بود. 24 موش صحرايي به سه گروه «كنترل» (هشت‌سر)، «تمرين تناوبي با حجم متوسط» (هشت‌سر) و «تمرين تناوبي با حجم زياد» (هشت‌سر) تقسيم شدند. آزمودني‌هاي گروه‌هاي تمريني به‌مدت هشت هفته (پنج جلسه در هفته) در دو شيوه تمرين تناوبي شديد در دو حجم متفاوت (متوسط و زياد) روي نوارگردان قرار گرفتند. 48 ساعت پس از آخرين جلسه تمرين، آزمودني‌ها بي‌هوش شدند و بافت چربي زيرپوستي آن‌ها (منطقه ران) برداشته شد. براي اندازه‌گيري بيان ژنِ UCP1 از روش Real Time–PCR با نمايان‌سازي سايبرگرين استفاده شد. براي تحليل آماري داده‌ها از آزمون تحليل واريانس يك طرفه با سطح معناداري كمتر از 0.05 استفاده شد. ميزان بيان ژن UCP1 در گروه «تناوبي شديد با حجم زياد» در مقايسه با گروه كنترل تفاوت معناداري داشت ((P = 0.04.؛ اما مقدار بيان اين ژن در گروه «تناوبي شديد با حجم متوسط» در مقايسه با گروه كنترل تفاوت معناداري نداشت ((P = 0.52. نتايج بيانگر اين است كه براي دستيابي به گرمازايي غيرلرزشي در بافت چربي سفيد، افزايش زياد حجم تمرين در «تمرينات تناوبي با شدت زياد» اهميت زيادي دارد.