تأثير تمرين‌هاي دايره‌اي با شدت بالا بر سطوح سرمي پرپتين و مقاومت به انسولين در زنان غيرفعال داراي اضافه‌وزن

هدف اين پژوهش، بررسي تأثير شش هفته تمرين دايره‌اي با شدت بالا بر سطوح سرمي پرپتين و مقاومت به انسولين در زنان داراي اضافه‌وزن بود. تعداد 20 دانشجوي داراي اضافه‌وزن (سن: 3.6 ± 22.5 سال، وزن: 5.6 ± 74.1 كيلوگرم، شاخص توده بدن: 0.9 ± 27.4 كيلوگرم بر مترمربع) به‌صورت تصادفي به دو گروه كنترل (نُه نفر) و تمرين دايره‌اي با شدت بالا (11 نفر) تقسيم شدند. گروه تمرين به‌مدت شش هفته تمرين‌هاي دايره‌اي با شدت بالا را به‌صورت دايره‌اي در شش ايستگاه انجام دادند؛ ولي گروه كنترل به زندگي روزمره خود ادامه دادند. قبل و بعد از دوره، دو نمونه خوني در حالت استراحت گرفته شد و براي اندازه‌گيري متغيرهاي موردنظر با استفاده از روش‌هاي الايزا و رنگ‌سنجي آنزيمي استفاده شد. از آزمون تحليل واريانس با اندازه‌هاي تكراري در سطح P ≤ 0.05  براي تحليل آماري استفاده شد. كاهش پرپتين (0.049 = P) و انسولين (0.008 = P) در گروه تمرين نسبت به كنترل، معنادار بود؛ درحالي‌كه كاهش گلوكز ناشتا (0.54 =P ) و مقاومت به انسولين (0.15 = P) معنادار نبود. همچنين، ارتباط معناداري بين تغييرات پرپتين و مقاومت به انسولين مشاهده شدP 0/04 ،r = 0.48 )؛ براين‌اساس، شش هفته تمرين دايره‌اي با شدت بالا بر مقادير سرمي پرپتين زنان داراي اضافه‌وزن مؤثر است. با توجه به وجود ارتباط بين پرپتين و مقاومت به انسولين، احتمالاً بررسي پرپتين در فرايند مقاومت به انسولين داراي اهميت است.