نقش آيات الاحكام در احتجاجات اهل‌بيت عليهم‌السلام در زمينه امامت

آيات الاحكام از ديرباز تاكنون در فرآيند استنباط، موردتوجه فقيهان اسلامي بوده ليكن غالباً به دليل حاكميت گفتمان فقهي بر اين دسته از آيات، ابعاد كلامي آن در حوزه امامت­پژوهي به‌ندرت مورد توجه بوده است. اين درحالي است ‌كه افزون بر ابعاد فقهي، اشارات ارزشمندي نيز به موضوع امامت دارد. پيشينه اين‌گونه از خوانش كلامي را در روايات فقهي‌ـ كلامي اهل‌بيت (ع) در حوزه آيات احكام مي‏توان جست. لذا نظر به خلأ امامت­پژوهي در زمينه آيات الاحكام و ميان‌رشته‌اي بودن آن در عرصه‏هاي بنيادين حديث، فقه، كلام و تفسير و نيز بهره‌گيري از اين‌گونه استنباط در حوزه مباحث كلامي امامت از ناحيه اهل‌بيت (ع)، در اين نوشتار تلاشي صورت گرفته است تا بر پايه روش توصيفي‌ـ تحليلي در ميراث روايي و فقهي اماميه، نقش آيات الاحكام در احتجاجات اهل‌بيت (ع) در زمينه امامت را مورد بررسي و تبيين قرار دهد. بررسي‏ها نشان مي‏دهد كه بنوّت اهل‌بيت نسبت به رسول خدا، ولايت، امامت و زعامت اهل‌بيت (ع)، نصب و تعيين الهي امام، عنصر نص و وصايت، عصمت، نقش عنصر وراثت در زمينه امامت و جريان امامت در ذريه امام حسين (ع) از مهم‌ترين رهيافت‏هاي كلامي اهل‌بيت در استناد به آيات الاحكام است.