تأثير حرفه‌اي‌گرايي و سبك‌هاي تصميم‌گيري بر سطح ريسك‌پذيري سرمايه‌گذاران

سرمايه‌گذاران منطقي تلاش مي‌كنند بر اساس ريسك و بازده تصميم بگيرند. سطح پذيرش ريسك سرمايه‌گذار ممكن است تحت تأثير حرفه‌اي‌گرايي سرمايه‌گذار و نوع سبك تصميم‌گيري وي قرار گيرد. سبك‌هاي تصميم‌گيري بيانگر مجموعه‌اي از الگوها و عادت‌هاي ياد گرفته‌شده (تثبيت‌شده) تصميم‌گيري هستند كه از تفاوت‌هاي بنيادي افراد در جمع‌آوري اطلاعات و تمايلات آنها در استفاده از اطلاعات ناشي مي‌شود. هدف اين مقالۀ بررسي تأثير حرفه‌اي‌گرايي بر سطح ادراك و تمايل به ريسك سرمايه‌گذار و همزمان كنترل سبك تصميم‌گيري وي است. اين پژوهش از لحاظ شيوۀ آزمون فرضيه‌هاي پژوهش شبه آزمايشگاهي بوده و از لحاظ نوع پژوهش، توصيفي– استقرايي است. براي انجام پژوهش از افق زماني تك مقطعي استفاده شده است. جامعه آماري تحليلگران حرفه‌اي و غير حرفه‌‌اي در سال ۱۳۹۲ است. نمونه جامعۀ فوق 150 نفر است. نتايج حاصل از اين پژوهش نشان مي‌دهد: بين حرفه‌اي‌گرايي سرمايه‌گذاران و ادراك ريسك و تمايل به ريسك، رابطه مثبتي وجود دارد. همچنين شواهد اين پژوهش نشان مي‌دهد كه ميانگين دانش مالي و اقتصادي سرمايه‌گذاران در بين سرمايه‌گذاران با سبك‌شناختي رهنمودي، سبك تحليلي، سبك ادراكي و سبك رفتاري تفاوت معناداري ندارند. همچنين جنسيت افراد در ميزان پذيرش ريسك توسط آنها تأثيرگذار نيست.