توسعه مالي، نابرابري درآمدي و فقر در ايران

هدف اصلي پژوهش حاضر، بررسي تأثير توسعه مالي بر نابرابري درآمدي و فقر در ايران طي سال هاي 1357 تا 1394 بوده است. نتايج نشان داد كه در بلندمدت، توسعه مالي، نابرابري درآمدي در اقتصاد ايران را كاهش داده است. اثر درآمد سرانه بر توزيع درآمد، مطابق با نظريه U معكوس كوزنتس است.  همچنين با افزايش تورم، ضريب جيني افزايش و توزيع درآمد نابرابرتر مي‌شود. به علاوه، نتايج نشان داد كه رابطه بلندمدت مثبت، بين سهم مخارج تأمين اجتماعي از كل مخارج دولت و نابرابري درآمدي وجود دارد. همچنين با توجه به نتايج به دست آمده، در بلندمدت، توسعه مالي، افزايش درآمد سرانه، و افزايش مخارج تأمين اجتماعي، فقر را كاهش داده است؛ و دلالت بر اين دارد كه با توسعه مالي، نابرابري درآمدي و فقر كاهش مي يابد. از اين رو، توسعه مالي از طريق بالا بردن كارآيي نهادهاي مالي و كاهش هزينه هاي بالاي واسطه گري مالي، مي تواند باعث كاهش نابرابري درآمدي و فقر شود