سرود دلتنگي در اشعار نزار قباني بر اساس نظريه زايش نوستالژي والتر موزر

دلتنگي براي گذشته يكي از اثرگذارترين مفاهيم در زندگي نويسندگان و شاعران است كه به جهت دوري مكاني و زماني رخ مي‌دهد و به اشعار و داستان هاي شان شكل مي‌بخشد. اين پژوهش مي‌كوشد انواع دلتنگي منقسم بر نوستالژي و ماليخوليا را تفكيك و هر كدام را جداگانه تببين كند و براي اين كار از آراي والتر موزر يكي از استادان دانشگاه. اوتاوا استفاده مي‌كند. نخست تعريف اين انديشمند از نوستالژي را مي‌خوانيم و تفاوت آن را با عارضه ديگري كه آن هم ناشي از غم دوري و غربت است بررسي مي‌كنيم. موزر شروطي براي تشخيص اين دو مفهوم از هم معرفي كرده است كه در ميان اشعار نزار قباني آن‌ها را جستجو و نمونه‌هايي براي آن پيدا مي‌كنيم و دست آخر دو نتيجه مي‌گيريم. نخست اين كه نوع دلتنگي موجود در اثر او كدام است و دوم اين تفكيك چه فايده‌اي براي فهم بهتر اشعار او دارد. چون مفهوم دلتنگي نزد شاعران بسياري و شايد نزد اغلب شاعران وجود داشته و نتيجه طبيعي افزايش سن باشد. اين مفهوم گسترده را بايد سنخ‌شناسي نموده و از آن براي درك دقيق‌تر اشعار هر يك از هنرمندان استفاده نمود.