بازنمايي روابط انسان‌ها و حيوانات در رمان‌هاي ديكنز: رويكردي انسان‌گرايانه‌ي ليبرال

مقاله‌ي حاضر به بررسي روابط انسان‌ها و حيوانات اهلي درآثارديكنز مي‌پردازد. ديكنز با پرداختن به اين مضمون در صدد يافتن و ارائه‌ي راهكاري براي چگونه زيستن در جامعه‌ي پرفرازو نشيب آن دوران بوده است كه اين مطلوب جز با يافتن پاسخي براي اين سوال اساسي كه ويژگي‌هاي شهروند خوب چه مي‌باشد،حاصل نخواهدشد.اين مقاله براي يافتن هدف اصلي‌ ديكنز،از انسان‌گرايي ليبرال به مثابه رويكردي انتقادي بهره جسته است.ديكنز يكي از معروف‌ترين و پر خواننده‌ترين نويسندگان عصر خويش به حساب مي آيد.نوشته‌هايش به قلب خوانندگانش نفوذمي‌كرد و تاثير شگرف و عميقي بر آن‌ها مي‌گذاشت. نويسنده‌اي كه از اين ويژگي برخوردار است ياداراي عقايدانقلابي است كه مخاطبان خاص خودش را دارد يا مصالحه گراست كه طيف طرفداران ديگري را شامل مي شود سوال اساسي كه در بررسي اين رمان‌ها مورد نقد قرار گرفت، توجه به اين نكته بود كه وي با بازنمود اين روابط به دنبال چه هدفي بوده است؟وبا نمايش اين گونه روابط خود در چه جايگاهي قرار مي گرفته است؟عقايد مطرح شده در آثار ديكنز به خودي خوداصلاح طلبانه ومنتقدانه هستند، اما تاثير نهايي كه بر خواننده مي گذارند به خاطر پايان خوش واحساس امنيت خاطري كه فراهم مي‌كنند،واعتقاد وي به انسان‌گرايي او را از زمره‌ انقلابيون دو آتشه كه به دنبال سرنگوني و انقلاب بودند، خارج مي‌كند.اما به خاطر انتقادهاي تقريبا همه جانبه‌اش ازعصرخويش هم نمي‌توان به او به چشم مصالحه‌گر نگريست. در بهترين حالت مي‌توان به او لقب وطن‌پرست انسان‌گرا داد كه به ابزاري ناخواسته در دست حاكميت بدل شده است.