بررسي وضعيت فرهنگي و تأثير آن بر رشد اقتصادي استان هاي ايران

عوامل و شاخص­هاي فرهنگي بسياري در جهت اثرگذاري بر رشد و توسعه اقتصادي وجود دارند كه بايد شناسايي، و در­نظر گرفته شوند. كشورها مي­توانند از طريق به­كارگيري استعدادهاي خلاق، ميراث و داشته­هاي فرهنگي خود، رشد اقتصادي را برانگيخته، پشتيباني و تقويت نموده و در­نهايت، سبب رفاه و سعادت جامعه شوند. شاخص­هاي فرهنگي مي­تواند معيار سنجش و نشانگر وضعيت فرهنگي باشد. اين مطالعه، به دنبال آن است تا مشخص نمايد كه آيا شاخص فرهنگي بر رشد اقتصادي استان­هاي ايران اثر دارد يا خير. شاخص فرهنگي با استفاده از مباني نظري مزيت نسبي و معيار RCA محاسبه شده است. در اين مقاله، بر­اساس اطلاعات مربوط به حساب­هاي منطقه­اي 31 استان كشور ايران، شاخص فرهنگي استان­ها محاسبه و وضعيت بين استان­ها، مقايسه و تأثيرمزيت شاخص­هاي فرهنگي بر رشد اقتصادي ايران در قالب رگرسيون تلفيقي پويا(GMM) در دوره 13951379 برآورد شده است. استان‌هاي كشور براساس آخرين اطلاعات داده­هاي منتشر­شده در سال 1397، حجم جامعه آماري ما را تشكيل مي‌دهد. نتايج برآورد براساس رگرسيون داده­هاي تابلويي، نشان مي­دهد كه در دوره مورد بررسي، اثر مزيت نسبي ارزش­افزوده متغيرهاي فرهنگي رشد اقتصادي، مثبت و معنادار است. همچنين نتايج تحقيق نشان مي­دهد، شاخص فرهنگي در صورتي­كه سبب افزايش سرمايه انساني شود، مي­تواند رشد اقتصادي استان­ها را نيز افزايش دهد.