زمينه هاي تاريخي و اجتماعي مؤثر بر شكاف قومي در ايران

كشور ايران اقوام بسيار متنوعي را در خود جاي داده است. مطابق منابع و شواهد، شكاف قومي در ميان بخشي از اقوام ايراني فعال شده است. فعال شدن شكاف قومي عوامل پرشماري دارد و پيامدهاي سياسي اجتماعي آن نيز پيچيده است. هدف اين تحقيق، بررسي زمين ه هاي تاريخي و اجتماعي مؤثر بر شكاف قومي و سازوكار فعال شدن آن در ميان پنج قوم ايراني است. مباني نظري تحقيق در نظرية استين روكان و نظريههاي چندمتغيرة قومي ريشه دارد. جامعة آماري شامل اقوام ساكن در ايران است. روش تحقيق تاريخي تطبيقي است. اتكاي مطالعه بر منابع اسنادي بوده و بيشتر از دادههاي ثانوي استفاده شده است. نتايج نشان ميدهد كه شكاف قومي در فرآيندي تاريخي در ميان بعضي اقوام ايراني فعال شده است. تشكيل دولت متجدد مركزگرا، ملتسازي ناقص و ايجاد نابرابري قومي در ابعاد سياسي، اجتماعي و فرهنگي، و احساس تبعيض قومي نقشي برجسته در اين فعال شدن داشته است. مديريت توزيع عدالت و كاهش نابرابري در ابعاد مختلف شكاف قومي فعال را ترميم و آن را به شكاف غيرفعال تبديل خواهد كرد.