تأثير متغير نكاح در استيفاي حق توليدمثل در حقوق اسلام،انگليس و آمريكا

فرزندآوري و مباحث مربوط به آن، از مسائلي است كه در جامعه امروز ايران حائز اهميت و يكي از عوامل مؤثر بر آن، ازدواج است. به­علاوه، با تحولات خانواده و اضمحلال نسبي آن در كشورهاي غربي مسأله فرزندآوري ارزش و اهميت خود را از دست نداده، اما نحوه توجه به آن بسيار متفاوت شده است. پژوهش پيش­رو، كوشيده به روش توصيفي – تحليلي به اين پرسش اساسي پاس دهد كه در نظام حقوقي اسلام، انگليس و آمريكا متغيري مثل نكاح در استيفاي حق توليدمثل انسان چه جايگاهي دارد؟ نتايج اين پژوهش نشان مي­دهد در اسلام، ازدواجعاملي مهم در استيفاي حق توليدمثل است و افراد مجرد نمي­توانند بدون آن به اين كار اقدام كنند و پس از انحلال نكاح به طرق مختلفي چون مرگ، طلاق، فسخ، ارتداد و غيره، نيز اين استيفا محدود و فقط در برخي حالت­ها، حكم آن جواز است؛ ولي در حقوق انگليس، اين امر نيازمند اجازه­نامه كتبي زوج است و در آمريكا، پس از مرگ زوج، زوجه مي­تواند بدون هيچ محدوديتي از اسپرم وي براي فرزندآوري استفاده كند و از اين طريق صاحب فرزند شود. اهميت اين موضوع هنگامي روشن مي­شود كه پاي حقوق اطفال و كودكان در ميان باشد. از ديدگاه اسلامي، نسب به عنوان يك حق پايه و اساسي مي­تواند حقوقِ ديگرِ كودك را تضمين نمايد و در صورتي كه نتوان اين حق بنيادين را اثبات كرد، صحبت از ساير حقوق به سادگي ميسر نخواهد بود.