بررسيِ «تنهايي اگزيستانسيال» در دنياي مدرن و روش‌هاي مواجهه با آن با تكيه بر آراء «اروين يالوم»

در اگزيستانسياليسم معاصر از چهار دغدغه يا دلواپسي غايي سخن به ميان مي­آيد كه سبب دلهره و اضطراب آدمي مي­شود. اين دلواپسي‌ها عبارتند از آزادي، پوچي، مرگ و تنهايي. آدمي به دنبال امنيت در بيغوله­ي اين دلواپسي­هاست. در اين مكتب فلسفي و ادبي، فرد انساني به عنوان فاعلي آگاه شناخته مي­شود كه در تجربه­ي هستي و لمس معناي وجود، به طور بي­واسطه با حقيقت زندگي رويارو شده و پوچي و بي­معنايي زندگي خود را در مي‌يابد، آنگاه با تكيه بر پاسداشت گوهرِ quot;آزادي quot; و با استفاده از امكان گزينش و انتخاب، هدفي براي خود برگزيده و بدين شكل به سلسله رويدادها و حوادثي كه quot;زندگي quot; ناميده مي­شود، معنا و مفهوم مي­بخشد. اروين يالوم در راستاي اين تفكرات سعي نموده دغدغه‌هاي وجودي  از جمله تنهايي را كه منجر به مشكلات و اختلال در زندگي مي‌شود را بررسي كرده و براي آن‌ها راه حل‌هايي بيابد. در اين نوشتار برآنيم با بررسي چيستي و انواع تنهايي، روش‌هاي مقابله با اين معضل را با تكيه بر رويكرد اگزيستانسياليستي ارائه كنيم.