مقايسه تطبيقي نقش داستان‌هاي مصور و انيميشن در گفتمان هويت ملي در ژاپن و ايران

Comparative Comparison of the Role of Comic Stories and Animation in the Dialogue of National Identity in Japan and Iran

داستان‌هاي مصور و انيميشن در ژاپن، از سال‌هاي پيش از جنگ جهاني دوم تاكنون نقش پويايي در گفتمان ملي‌گرايي اين كشور ايفا كرده‌اند. در دوران جنگ، اين رسانه‌ها براي ترغيب جوانان به شركت در جنگ و تقويت روحية عمومي به‌كار گرفته شدند. در سال‌هاي پس از جنگ نيز به منزله ابزار قدرتمندي براي تسكين زخم‌هاي حاصل از شكست عمل كرده‌اند. اين پژوهش بر آن است تا با انجام مطالعه‌اي تاريخي، قدرت احتمالي اين رسانه‌هاي تصويري را در جامعة ژاپن ارزيابي كند و سپس به كنكاشي براي پاسخگويي به اين پرسش بپردازد كه رسانه انيميشن در ايران، به چه ميزان توانسته است در گفتمان هويت ملي مشاركت داشته باشد. بر مبناي يافته‌هاي اين مطالعه تطبيقي، مي‌توان دريافت كه هنر داستان مصور به منزله رابط ميان كاريكاتورهاي سياسي و رسانة انيميشن، حلقة گمشده‌اي است كه عدم رشد درخور آن در ايران، يكي از عوامل عدم ورود مضامين اجتماعي و سياسي به عرصة انيميشن شده است.

Since the beginning of 20th century, comic stories have been used as a powerful tool in shaping the identity of Japanese people. During WWII, comic stories and animations were specifically used for encouraging youth to participate in the war and strengthening the public mood. These two media acted as the most influential means in soothing the wounds of defeat after WWII. The research aims to investigate the presumed influence of these visual media in the Japanese society by conducting a historical survey. Accordingly, the article is conducted in a way to find an answer regarding the extent of involvement of the media of animation in the dialogue of national identity in Iran. Based on the results of this comparative study, it can be comprehended that the art of comic storytelling is the missing connection in facilitating the engagement of socio-political issues in Iranian animations as a link to relate the political cartoons and animations.