تبيين مسئلۀ «امكان حركت در مجردات» و پاسخ به اشكالات پيرامون آن

يكي از مسائل مهم فلسفي در مبحث حركت، مسئلۀ «امكان يا امتناع حركت در مجردات» است. اين مسئله پيوند وثيقي با مسئلۀ وجود عيني هيولا و مادۀ المواد دارد. فيلسوفان مشائي با براهيني همچون «برهان قوه و فعل» و «برهان فصل و وصل»، تلاش كرده‌اند اثبات كنند كه هيولاي اولي وجود عيني در عالم جسمانيات دارد؛ از سويي ديگر، آنها حركت را مبتني بر وجود هيولا دانسته‌اند. بدين ترتيب، از آنجا كه موجودات مجرد، خالي از ماده هستند، وقوع حركت در مجردات را انكار كرده‌اند. بسياري از فيلسوفان معاصر، با نقد براهين دال بر هيولا، وجود عيني هيولا و ملازم بودن حركت با ماده را انكار كرده و به اثبات امكان حركت در مجردات پرداخته‌اند. از ديگر مسائل مهمي كه حل آنها مبتني بر مسئلۀ «امكان حركت در مجردات» است، مسئلۀ «حركت جوهري نفس» و «تكامل نفس در برزخ و قيامت» است.