مهاجرت ميرزاي شيرازي به سامرا (1291-1312 ق)؛ زمينه‌ها و پيامدهاي آن

بدون عنوان

يكي از رويدادهاي قابل­ تأمل و جريان‌ساز تاريخ معاصر، مهاجرت ميرزاي شيرازي به سامرا (1291- 1312 ق) و اقامت ايشان در اين شهر بود. يافته­ هاي اين پژوهش، نشان مي‌دهد كه عواملي نظير فضاي منجمد فكري حاكم بر شهر نجف و دوري­گزيني حوزه­ آموزشي آن از سياست، عمران و آباداني شهر سامرا، انديشه­ تقريب­گرايي شيعه و سني در شهر با توجه به بافت اجتماعي عمدتاً سني آن، دغدغه­ ايجاد يك ظرفيت آموزشي جديد و توجه نگاه­ها به مهدويت، به مهاجرت ميرزاي شيرازي به اين شهر انجاميد. پيامدهاي غالب اين مهاجرت، تأسيس مكتب آموزشي و فقهي سامرا و تبديل آن به نقطه­ ثقل مرجعيت جهان اسلام، اهتمام به امر تصنيف بر اساس نيازمحوري، به صحنه آمدن فقه در امور سياسي، روشن‌گري افكار و باورپذير نمودن غلبه بر تابوي استبداد، شكل‌گيري اولين حكومت مشروطه­ مشروعه در لارستان فارس، استعمارستيزي و پرورش شمار انبوهي از علما و دانش­آموختگان مبارز و مخالف­ خوان در جهان اسلام بود.

فاقدچكيده