تاثير ظرفيت پذيرش اجتماعي گردشگري عشايري در توسعه پايدار (ايل قشقايي تيره هيبت لو‌)

the effect of the social acceptance capacity of nomadic tourism on the sustainable development (the Haybetlou tribes of Ghashghaii)

ظرفيت پذيرش گردشگري مفهومي از فعاليت­هاي گردشگري است كه در آن گردشگري بدون ايجاد خسارت جبران­ ناپذير به جامعه ميزبان انجام شود. در همين راستا برنامه ­ريزان گردشگري در زمينه ظرفيت تحمل (پذيرش) مقصد معتقدند كه جامعه ميزبان براي رشد و توسعه گردشگري ظرفيت معيني دارد و رشد فراتر از حد ظرفيت آن، منجر به بروز پيامدهاي اجتماعي و زيست محيطي خواهد شد. اين تحقيق به دنبال مطالعه تاثير ظرفيت پذيرش اجتماعي گردشگري عشايري در توسعه پايدار گردشگري عشايري تيره هيبت ­لو در استان فارس است. در اين مطالعه براي جمع آوري اطلاعات از روش­هاي مطالعه كتابخانه­ اي و ميداني استفاده شده است. به اين صورت كه اطلاعات ميداني با استفاده از توزيع يك پرسشنامه محقق ساخته در بين عشاير تيره هيبت ­لو استان فارس بدست آمده است كه در بين نمونه اي به حجم 218 نفر توزيع شده است. نتايج آزمون فرضيات بيان­گر آن است كه هر كدام از شاخص­هاي جمعيت، اشتغال، مسيرهاي گردشگري، رفاه، امنيت و اثرات روانشناختي كه در ظرفيت پذيرش اجتماعي منطقه عشايري تيره هيبت­ لو مورد مطالعه قرار گرفتند تاثير مستقيم و معناداري بر توسعه پايدار گردشگري داشته ­اند. بر اساس يافته­ هاي پژوهش به دست­ اندركاران گردشگري پيشنهاد مي­شود براي توسعه پايدار گردشگري عشايري، شاخص­هاي ظرفيت پذيرش اجتماعي را مد نظر قرار دهند.