بنارس در آيينه ي ادب فارسي

Banares as reflected in Persian literature

نارس چشم بددور بهشت خرم و فردوس معمور » تعالي الله به معني درخشان نام باستاني بنارس است كه به گمان نگارنده ي اين مقاله برگرفته از « كاشي » و نياي انسان ها به باور هندوان است. « برهما » نوه ي « كاشياپه » واژه نسبت داده اند.كاشي با اهميتّ « ديوداسا » به نام « كاسي » بناي شهر رابه يكي از فرمانروايان سلسله نام يكي از خدايان آريايي هاي هندي « وارون » كه برگرفته از « واراناسي » ترين سرزمين هند بوده و با نام پس از چله « بودا » است نيز شناخته شده كه درروزگار ديگربه بنارس تغييرنام يافت. گفته مي شود جناب بنارس ايراد كرد. « سرنات » نشيني پنجاه ونه روزه سخنراني خود را درپارك آهوان در بنارس از ديرباز سرزمين خدايان هندو و مقدس است. به گونه اي كه هر هندو و برهمايي مؤمن آرزو دارد در بنارس بميرد زيرا گمان مي شود كه با مردن در بنارس، ديگر روان او به جاودانگي مي رسد و از قيد تن و تناسخ رهايي مي يابد. در اين شهر دانشمندان و شعراي زيادي پرورش يافته اند. اما اوج و رونق زبان پارسي در بنارس به هنگام حكومت داراى شكوه بوده است.