بررسي تاثير فرهنگ سازماني بر توسعه كارآفريني دانشگاهي (مورد مطالعه: دانشگاه مازندران)

در دنياي پويا و رقابتي سازمان­ هاي امروزي كارآفريني پيش­ نياز حياتي بقا و موفقيت سازمان­ ها به شمار مي‌رود و شناسايي و بهسازي زيرساخت­ه اي توانمندسازآن ضرورتي اجتناب­ ناپذير است. اين پژوهش به تبيين ميزان و چگونگي تأثيرگذاري فرهنگ سازماني (درگير شدن در كار، يكپارچگي، سازگاري و مأموريت) بر توسعه كارآفريني دانشگاهي در دانشگاه مازندران پرداخته است. روش تحقيق از نوع توصيفي – پيمايشي و همبستگي است. جامعه آماري پژوهش را اعضاي هيأت علمي دانشكده‌هاي علوم پايه، فني و مهندسي، علوم اجتماعي و علوم انساني دانشگاه مازندران به تعداد 307 نفر تشكيل شده است كه از ميان آنها نمونه‌اي 100 نفري به روش نمونه‌گيري تصادفي طبقه‌اي انتخاب و نظرسنجي شده است. ابزار گردآوري داده­ هاي پژوهش پرسش نامه استاندارد فرهنگ سازماني كارآفريني دانشگاهي بوده است؛ روايي و پايايي هر دو پرسشنامه نيز مورد تاييد قرار گرفت. براي تجزيه و تحليل داده‌هاي پژوهش از آزمون‌هاي كلموگروف اسميرنوف، همبستگي اسپيرمن، رگرسيون چندگانه و تحليل واريانس استفاده شد. نتايج آزمون رگرسيون چندگانه تنها معنادار بودن تاثير مولفه سازگاري از مولفه­ هاي چهارگانه فرهنگ سازماني بر توسعه كارآفريني در اين دانشگاه معنادار بوده است. بر اين اساس پيشنهادهايي كاربردي ارائه شده است.

فاقد چكيده مي باشد