عوامل آسيب‌پذيري اختلال اضطراب فراگير بر اساس مدل آسيب‌پذيري سه‌گانه

Vulnerability factors of generalized anxiety disorder based on triple vulnerability model

سابقه و هدف: مدل آسيب‌‌پذيري سه‌گانه بر تعامل سه نوع آسيب‌پذيري در شكل‌گيري و ماندگاري اختلالات هيجاني تاكيد دارد. برخلاف برجستگي اين مدل، پژوهش كافي براي ارزيابي اعتبار تجربي آن، انجام نشده است. هدف از پژوهش حاضر ارزيابي عوامل آسيب‌پذيري اختلال اضطراب فراگير بر اساس مدل آسيب‌پذيري سه گانه بود. مواد و روش‌ها: : براي اين منظور 320 نفر از دانشجويان دانشگاه تبريز با استفاده از نمونه‌گيري خوشه‌اي انتخاب شده و به سياهه شخصيتي NEO-FFI، پرسش‌نامه كنترل اضطراب تجديد نظر شده، مقياس عدم تحمل بلاتكليفي و نسخه چهارم پرسش‌نامه اختلال اضطراب فراگير پاسخ دادند. تحليل داده‌ها با استفاده از مدل‌يابي معادلات ساختاري انجام شد. يافته‌ها: ارزيابي مدل فرضي پژوهش با استفاده از شاخص‌هاي برازندگي نشان داد كه مدل فرضي با مدل اندازه‌گيري برازش دارد. نتايج نشان داد كه روان‌رنجورخويي و برون‌گرايي با واسطه‌گري فقدان كنترل ادراك‌شده و عدم تحمل بلاتكليفي بر روي اختلال اضطراب فراگير اثر معني‌داري دارند. علاوه بر اين، مدل فرضي نسبت به مدل‌هاي جايگزين از برازش بهتري برخوردار بود. نتيجه‌گيري: يافته‌هاي اين پژوهش در كنار حمايت از مدل آسيب‌‌پذيري سه‌گانه براي اختلال اضطراب فراگير، چهارچوب مناسبي براي سبب‌شناسي اين اختلال ارائه مي‌دهد

Introduction: Triple vulnerability model focuses on the interaction of three types of vulnerabilities in development and maintenance of emotional disorders. Despite the prominence of this model, there is not enough research done to assess its experimental validity. The aim of this study was to evaluate vulnerability factors of generalized anxiety disorder based on triple vulnerability model. Materials and Methods: For this purpose, 320 students from Tabriz University (Iran) were selected by cluster sampling and responses to NEO Five-Factor Inventory, Anxiety Control Questionnaire-revised, Intolerance of Uncertainty Scale and Generalized Anxiety Disorders Questionnaire-IV. Analysis was performed using structural equation modeling. Results: Evaluation of hypothetical model using fit indices showed that the hypothetical model fitted with the measurement model. The results showed that neuroticism and extroversion have significant effect on generalized anxiety disorder by mediation of lack of perceived control and intolerance of uncertainty. In addition, hypothetical model was a better fit in compare to the alternative models. Conclusion: our result, along with the support of triple vulnerability model for generalized anxiety disorder, proposes a suitable framework for the etiology of this disorder.