تبيين تطبيقي وفاداري در نظام اخلاقي اسلام و اخلاق غير ديني

وفاداري، يكي از اصلي ترين فضايل مطرح در جوامع بشري و مورد بررسي در مكاتب اخلاقي است. اين مقاله به بررسي و مقايسه تبيين هاي ارائه شده از وفاي به عهد از ديدگاه اخلاق اسلامي و مكاتب فكري بشري با تاكيد بر غايت گرايي مي پردازد. تحقيق پيش رو در صدد طرح و اثبات دو فرضيه اساسي است:1- پيش فرض تمامي مكاتب، فضيلت دانستن وفاداري و ملتزم بودن به آن است، 2- تبيين اسلام از وفاداري، منحصر به فرد و جامع بوده و ضمانت اجرايي جهت التزام عملي به اين اصل را تدارك ديده است. به منظور بيان و اثبات دو فرضيه فوق، به معرفي اجمالي مكاتب اخلاقي و معيار خوب و بد اخلاقي، بررسي وفاداري از ديدگاه مكاتب مختلف پرداخته و با نشان دادن نقدها و نقيصه هاي مكاتب مطرح شده، منحصر بفرد بودن جايگاه وفاداري در نظام اخلاقي اسلام ودر سازگاري منطقي با انسان شناسي اسلامي اثبات شده است.