نگاهي به برخي اسماي ذات درآثار سنايي و عطّار

The Study of Divine Names in the Works of Sanayi Ghaznavi and Attar Neyshabouri

«اسماءحسني» ،يكي ازاهمّ مباحث علوم قرآني است كه مورد توجّه شاعران و نويسندگان بوده و بازتاب‌ گسترده يي در ادبيّات فارسي، به ويژه در آثار پايه گذاران ادبيّات عرفاني، حكيم سنايي غزنوي و شيخ عطّار نيشابوري؛ داشته است. لذا مقاله ي حاضر؛ به چگونگي بازتاب پركاربردترين اسماي ذات الهي كه تجلّي بيشتري در آثار اين دو دارد، همراه با معاني لغوي و اصطلاحي آن ها مي پردازد و با آوردن شواهدي ازآثار اين دو شاعر ِعارف ؛ موضوع را از جنبه هاي مختلف شكلي و ماهوي بررسي مي كند. سرانجام نتيجه مي گيرد كه آثار سنايي وعطّار ، منشوري از اسما و صفات خداوند متعال بوده ونام هاي زيباي حضرت حق از زواياي گوناگون درآن ها بازتابيده است. به ويژه اسماي ذات ، كه در سراسر آثارشان تجلّي يافته، به طوري كه بعضي ازاين آثاررا مي توان آيينه ي تمام نماي اسماي ذات الهي دانست