بررسي و ارزيابي آراي «احمد امين» درباره حديث

بدون عنوان

حديث پس از قرآن، دومين منبع استنباط احكام اسلامي شناخته مي‌شود. عموم مسلمانان آن را تنها ابزار دست‌يابي به سنت نبوي، يعني قول، فعل و تقرير پيامبر مي‌دانند. بررسي تاريخي نشان مي‌دهد كه حديث همواره از اين مقبوليت و حجّيت گسترده و عام بهره‌مند نبوده و گاه مخالفت‌هايي با نقل و ضبط حديث و كاربرد آن به‌عنوان منبع استنباط احكام شرعي وجود داشته‌است. در سده نوزدهم و بيستم ميلادي نيز مجدداً مخالفت‌هايي با حديث شكل گرفته است. از رويكردهاي اين دوره تفكر نقد حديث است كه يكي از مشهورترين و تأثيرگذارترين آن احمد امين مصري است. اين مقاله با رويكردي انتقادي، تحليل آراي او را در باب حديث مدنظر داشته و با تدوين و تبيين مباني فكري و آراي انتقادي او در باب حديث، ارزيابي ميپردازد.

not abstract