نقش و جايگاه منطق استدلال استرجاعي در علوم راهبردي

پژوهش حاضر با هدف بررسي نقش و جايگاه منطق استدلال استرجاعي در علوم راهبردي به رشته تحرير درآمده است. در اين ميان، منطق استدلال استرجاعي در كنار دو منطق استدلال قياسي  و استقرايي، از ظرفيت قابل‌توجهي در پژوهش‌ها به‌ويژه پژوهش‌هاي راهبردي كه داراي ماهيتي پيچيده، پنهان، لايه‌لايه و تكويني دارند، برخوردار است. از منظر منطق استرجاعي، واقعيت‌ها از حيث هستي‌شناختي در ساختاري كليت پايه، داراي وابستگي متقابل و پنهان، تكوين و شكل پيدا مي‌كنند. بنيان‌هاي نظري اين روش در مكاتبي چون ديالكتيك، پراگماتيسم، نسبي‌گرايي، پست‌مدرنيسم و ريخت‌يابي قابل مشاهده مي‌باشد. منطق استرجايي داراي پنج راهبرد شامل: تفكر خلاف واقع، آزمايش‌هاي فكري و اجتماعي، مطالعه شرايط آسيب‌شناختي، مطالعه موارد بحراني و مقايسه موارد متفاوت مي‌باشد. همچنين در اين منطق، شش مرحلۀ توصيف، دقت و وضوح تحليلي، بازتوصيف نظري، نمونه‌گيري موارد بحراني، مقايسه نظري، ساختاربندي و زمينه‌بخشي براي پژوهش درنظر گرفته شده است.