بررسي ميزان تأثيرپذيري متقابل خلاقيت و ارزيابي‌هاي آموزشي( مطالعه موردي دانشجويان دانشگاه هوايي شهيد ستاري)

شناخت توانمندي و قابليت‌هاي منابع انساني ازجمله مهم‌ترين عوامل تأثيرگذار بر راهبردهاي سازمان مي‌باشند. خلاقيت به‌ عنوان يكي از عوامل مهم پيشرفت بشريت محسوب گرديده و منابع انساني خلاق، تيزهوش و صاحبان انديشه‌هاي بديع، باعث تغيير، تحول و پويايي سازمان مي‌گردند. تأثيرگذاري مؤلفه‌هاي گوناگون از قبيل موفقيت آموزشي، رشد و توسعه، شغل و رفاه در خلاقيت موردپژوهش محققان بوده است. بر اين اساس، مقاله حاضر با توجه به مطالعه مباني نظري خلاقيت، نخبگي، آموزش و نظريه‌هاي موجود در اين حوزه، به بررسي ميزان تأثيرپذيري متقابل خلاقيت و ارزيابي‌هاي آموزشي در بين دانشجويان دانشگاه علوم و فنون هوايي شهيد ستاري پرداخته است. پژوهش از نوع كاربردي- توسعه‌اي و با روش توصيفي- تحليلي بوده و تجزيه‌وتحليل نتايج و داده‌ها با بهره‌گيري از بسته نرم‌افزار آماري SPSS صورت گرفته است. جامعه آماري را 87 دانشجوي در سال‌هاي تحصيلي مختلف و 21 نفر از اساتيد دانشگاه علوم و فنون هوايي شهيد ستاري، تشكيل داده‌اند. پرسش‌نامه مورد استفاده در اين پژوهش از آزمون تفكر خلاق تورنس (آزمون CT) بهره برده شده است. نتايج مقاله حاكي از اين است كه بين ميزان خلاقيت و ارزيابي آموزشي جامعه آماري پژوهش رابطه معناداري وجود ندارد.

فاقد چكيده مي باشد