بررسي نقش تاريخي دلسوزان در سياست‌گذاري‌هاي تربيتي

در ايران، افراد يا گروه‌هايي بوده‌اند كه نعمت آموزش‌ و‌ پرورش را درك كرده و از مال و جان خويش در راه آن دريغ نكرده‌اند. در همين راستا، هر گاه حاكمان به‌طور نسبي نگاهي به نظر اين افراد ‌‌كرده‌اند، جامعه رو به جلو گام بر‌داشته و بر عكس، عدم توجه موجب انزوا و انباشت مطالبات مردم شده است. از اين رو، بايد اذعان كرد؛ در صورت كم‌توجهي به سرمايه انساني، ممكن است شكاف غيرقابل جبراني بين جامعه‌ ما و جهان پيشرفته ايجاد شود. نگارنده با توجه به نكات پيش‌گفته و اين اعتقاد كه گذشته چراغ راه آينده مي‌باشد؛ كوشش كرده است تا ضمن نگاهي به مباني سياستگذاري و بيان خدمات برخي از دلسوزان آموزش‌ و‌ پرورش در گذر تاريخ ميهن، نقش آن‌ها را در سياست‌گذاري‌هاي آموزشي روشن نمايد. لذا، در آغاز براي آگاهي از مباني سياست‌گذاري، بحث كوتاهي در اين باب آورده مي‌‌شود؛ سپس به نقش دلسوزان و روش‌هاي مشاركت در سياست‌گذاري اشاره خواهد شد.

فاقد چكيده مي باشد