ملاحظات به‌كارگيري زنان پليس در يگان ويژه پاسداران ناجا؛ بايد‌ها و نبايد‌ها

زمينه و هدف: يگان‌ ويژۀ ناجا مسئوليت مقابله با ناآرامي‌هاي خاص اجتماعي را بر عهده دارد؛ در مواردي كه گروه‌هاي اغتشاش‌كننده زنان هستند، موضوعات فرهنگي و ديني جامعه ايران، حضور مردان را براي مقابله چندان نمي‌پذيرد. اين مقاله موانع و الزامات تشكيل پليس زن در يگان ويژه را بررسي مي‌كند. روش: پژوهش حاضر يك پژوهش كيفي است و جنبۀ اكتشافي دارد. براي جمع‌آوري داده‌ها از روش «گروه متمركز» استفاده ‌شده و جامعۀ مورد مطالعه خبرگان آگاه در دو حوزۀ پليس زن و يگان ويژه هستند كه حداقل 10 سال سابقۀ فعاليت داشته‌اند. نمونۀ آماري به روش گلولۀ برفي تا اشباع نظري با 20 نفر از خبرگان كامل شد. روايي پژوهش با معيارهاي «باورپذيري»، «قابـل دفـاع» و «امانـت‌دار بـودن» و پايايي آن با بهره‌مندي از نظر خبرگان متعدد تأييد شد. يافته‌ها و نتايج: پژوهش نشان داد كه تشكيل پليس زن يگان ويژه، موافقان و مخالفاني دارد. هر دو گروه استدلال‌هايي حول محور مسائل فرهنگي، تاريخي و ديني عنوان كردند. مهم‌ترين دليل خبرگان موافق تشكيل پليس زن يگان ويژه، ضرورت‌هاي جامعۀ كنوني به علت حضور بيشتر زنان جامعه در عرصه‌هاي اجتماعي نسبت به گذشته و امكان بروز اغتشاشات و اجتماعات از سوي اين قشر و جايز بودن دفاع از اسلام در مباني فقهي و تاريخي مطرح شد. مهم‌ترين دلايل مخالفان نيز، عدم تناسب مأموريت‌هاي يگان ويژه و آموزش‌هاي آن با موازين ديني، شرعي، طبيعت و فطرت، شرايط جسمي و روحي زنان است.