رابطه جنسيت و اضطراب آشكار و پنهان: نقش دلبستگي به خدا و پايگاه هويت من

بدون عنوان

اين پژوهش با هدف بررسي رابطه بين جنسيت و اضطراب آشكار و پنهان با تأكيد بر نقش تعديل‌كنندگي دلبستگي به خدا و پايگاه هويت من در دانشجويان دانشگاه قم انجام شد. در اين مطالعه همبستگي، تعداد 370 نفر دانشجو (190 پسر و 180 دختر) از ميان دانشجويان دانشگاه قم انتخاب شدند و به آزمون گسترش‌يافته عيني پايگاه هويت من، دلبستگي به خدا و پرسش­نامه اضطراب كتل پاسخ دادند. نتايج نشان داد كه بين جنسيت و اضطراب رابطه معناداري وجود ندارد و جنسيت پيش‌بيني‌كننده معناداري براي اضطراب نيست، اما هويت تحقق‌يافته، هويت بحران‌زده و دلبستگي به خدا با اضطراب رابطه داشته و به طور معناداري مي‌توانند اضطراب را پيش‌بيني نمايند. بر اساس نتايج رگرسيون چندگانه سلسله مراتبي، اثر متقابل جنسيت و هويت تحقق‌يافته و نيز اثر متقابل جنسيت و هويت بحران‌زده براي اضطراب آشكار معنادار بود، ولي براي اضطراب پنهان معنادار نبود. به علاوه، اثر متقابل جنسيت و دلبستگي به خدا براي اضطراب معنادار نبود. همچنين نتايج نشان داد كه جنسيت همراه با هويت و دلبستگي به خدا مقدار اندكي به واريانس تبيين‌شده اضطراب آشكار و پنهان مي‌افزايد كه قابل توجه نيست. بنابراين، مي‌توان گفت كه احتمالاً نمي‌توان اضطراب را به جنسيت نسبت داد، بلكه متغيرهاي ديگري مانند پايگاه هويت من و دلبستگي به خدا نقش مهم‌تري در تبيين اضطراب دارند كه مي‌توان آنها را متغير پيش‌بين براي اضطراب معرفي كرد.

فاقد چكيده