ارزيابي كارايي مراكز درماني سازمان تأمين اجتماعي طي سال‌هاي 1393-1391 با رويكرد تحليل پوششي داده‌ها

سازمان تأمين اجتماعي با مالكيت بيش از 10 درصد تخت‌هاي بيمارستاني كشور، در سال 1393 با افزايش 52/2 درصدي هزينه‌هاي درماني روبه‌رو شده است. از سويي مراكز درماني به عنوان بزرگ‌ترين واحدهاي مصرف‌كننده منابع در نظام سلامت عملكرد يكسان و كارايي ندارند. مشخص كردن مراكز ناكارا و تشخيص نقاط ضعف در فرايند عملكرد جهت استفاده مؤثر از منابع و بهبود خدمت‌رساني حياتي است. بنابراين هدف، مطالعه ارزيابي كارايي مراكز درماني سازمان در مقياس استاني و توصيفي ـ تحليلي به صورت مقطعي براي دوره زماني 1391 تا 1393 است كه از روش تحليل پوششي داده‌ها و نرم‌افزار MaxDEA استفاده شده است. متوسط كارايي فني مراكز درماني تأمين اجتماعي در دوره مورد مطالعه به ترتيب 0/944، 0/945 و 0/92 است و امكان كاهش در منابع اوليه بدون تغيير در سطح ستانده‌هاي به‌دست آمده به ميزان 5/6، 5/5 و 8 درصد وجود دارد. به‌رغم كارايي بالاي مراكز درماني، وجود انباره‌هاي نامطلوب مخصوصاً در نيروي انساني، نشان از ناكارايي تخصيصي دارد كه باعث افزايش هزينه‌هاي پرسنلي و درماني سازمان مي‌شود. سازمان بايد بر‌اساس شاخص‌هاي استاندارد در حوزه نيروي انساني همانند پرستار و پزشك به تخت فعال، نيرو جذب كند. استفاده ناكارآمد از تخت فعال نيز باعث كاهش درآمد مراكز و افزايش هزينه‌ها مي‌شود.