معاني حروف در ديوان حافظ

Letter semantic in collection of Hafez’ sonnets

زبان شعري حافظ با در كنار هم قرار گرفتن عناصري بسيار شكل گرفته است كه يكي از مهم ترين اين عناصر، كاربرد حروف است. استفاده ي به جا از حروف با توجه به گستردگي معاني و پيشينه ي منحصر به فردي كه در زبان فارسي دارد وهم چنين با آن توانش بالقوه شاعر را ترغيب نموده تا از وسعت معاني و گستردگي ، زمانّ اي كه در خود داراست در طي كاركرد (استعمال) آن ها در جهت بيان انديشه هاي خود بهره برد. بنابراين كاربرد حروف، روش هاي اجرايي شناخته شده از قبيل: حروف اضافه در معناي محاذات، مجاوزت، مشابهت ت و قسم و... مي باشد. لذا اميد است كه شناخت ّت، حروف ربط در معناي فرض، فوري ّو معي اين روش ها، پژوهندگان را در دست يابي به رابطه هاي پيدا و پنهان كلامي و دريافت رازهاي سخن حافظ ياري دهد