پيش‌بيني نوآوري سازماني در دانشگاه‌ها از طريق استقرار مديريت كيفيت جامع

پژوهش حاضر با هدف پيش بيني نوآوري سازماني در دانشگاه‌هاي شهر سمنان از طريق استقرار مديريت كيفيت جامع است. پژوهش از نظر نحوه گردآوري داده‌ها، توصيفي ازنوع همبستگي و مبتني بر معادلات ساختاري مي‌باشد. جامعه آماري 550 نفر كه شامل كليه كاركنان دانشگاه دولتي سمنان، دانشگاه پيام نور و دانشگاه آزاد بود و با استفاده از جدول مورگان تعداد 233 نفر به‌عنوان نمونه انتخاب شد. به‌منظور سنجش متغيرهاي مورد استفاده در پژوهش از دو پرسش‌نامه مديريت كيفيت جامع (كومار و همكاران، 2011) و نوآوري سازماني (چوپاني و همكاران، 1391/2012) استفاده گرديد كه پس از محاسبه روايي و پايايي، پرسشنامه در بين نمونه‌هاي پژوهش توزيع و جمع‌آوري شد. تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزارهاي آماري 23 Spss و 8/5 Lisrel انجام گرفت. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد كه مديريت كيفيت جامع قابليت پيش بيني نوآوري سازماني را دارد و با نوآوري سازماني رابطه مثبت و معني‌دار دارد. از بين ابعاد مديريت كيفيت جامع ، بعد آموزش كاركنان با 0/89 داراي بيشترين بار عاملي و بعد تمركز بر مشتري با 0/80 داراي كمترين بار عاملي مي­باشند

فاقد چكيده مي باشد