بررسي نقش واسطه‌اي اعتماد و خودكارآمدي جمعي بر رابطۀ بين رهبري تحول‌آفرين و عملكرد تيمي (مطالعه موردي: اداره كل آموزش و پرورش استان هرمزگان)

تحقيق حاضر باهدف بررسي نقش واسطه‌ اي اعتماد و كارآمدي جمعي بر رابطه بين رهبري تحول‌آفرين و عملكرد تيمي انجام شده است. اين تحقيق از نظر هدف كاربردي و از منظر روش، توصيفي همبستگي است. جامعه آماري، شامل كليه كاركنان ستادي اداره كل آموزش و پرورش استان هرمزگان است كه بر اساس فرمول كوكران 176 نفر و از روش نمونه‌گيري تصادفي طبقه‌اي و در قالب 10 تيم كاري به عنوان نمونه انتخاب شدند. براي گردآوري داده‌هاي تحقيق از پرسشنامه‌هاي سبك رهبري تحول‌ آفرين باس و آواليو، پرسشنامه عملكرد تيمي مايكل وست، پرسشنامه اعتماد سازماني زارعي و همكاران و پرسشنامه خودكارآمدي فردي و جمعي چن و براي تجزيه و تحليل داده‌ها از روش معادلات ساختاري با نرم‌افزار PLS استفاده گرديد. نتايج حاكي از آن است كه خودكارآمدي جمعي بر رابطه‌ي بين رهبري تحول‌ آفرين و عملكرد تيمي نقش تعديلي دارد در صورتي كه براي اعتماد سازماني چنين نقشي مشاهده نگرديد.