اثربخشي آموزش تنظيم هيجاني بر تكانشگري و سبك هاي تصميم گيري زندانيان زن داراي تجربه مصرف مواد مخدر

Effectiveness of Emotional Regulation Training in Impulsivity and Decision-making Styles of Female Prisoners with Drug Abuse Experience

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي آموزش تنظيم هيجاني بر تكانشگري و سبك­ هاي تصميم­ گيري در زندانيان زن داراي تجربه مصرف مواد مخدر شهر ياسوج انجام شد. روش: اين پژوهش به صورت آزمايشي از نوع پيش­ آزمون-پس­ آزمون با گروه گواه بود. تعداد 30 نفر از زندانيان زن شهر ياسوج كه داراي تجربه مصرف مواد مخدر بودند (15 نفر گروه آزمايش و 15 نفر گروه كنترل) به شيوه نمونه­ گيري تصادفي ساده به عنوان نمونه انتخاب شدند و برنامه آموزشي 8 جلسه­ اي تنظيم هيجاني مبتني بر مدل گراس (1999) براي آن­ ها اجرا شد. ابزارهاي جمع ­آوري اطلاعات شامل پرسش­ نامه­ هاي تكانش گري بارات (1994) و سبك­ هاي تصميم­ گيري اسكات و بروس (1995) بودند. يافته­ ها: نتايج اين تحقيق بيانگر تأثير برنامه آموزشي تنظيم هيجاني بر كاهش تكانش گري كلي و تكانش گري شناختي، رفتاري و برنامه­ ريزي نشده در زندانيان زن داراي تجربه مصرف مواد مخدر بود. همچنين آموزش اين برنامه بر افزايش سبك­ هاي تصميم­ گيري عقلايي و شهودي و كاهش سبك­ هاي تصميم­ گيري اجتنابي، وابسته و آني تأثير معنادار داشت. نتيجه­ گيري: با آموزش تنظيم هيجاني مي­ توان تكانشگري زندانيان زن داراي تجربه مصرف مواد مخدر را كاهش و سبك­ هاي تصميم­ گيري آن ­ها را بهبود داد. بنابراين مي­ توان از مشكلات اين دسته از زنان زنداني كاست