جستار در شكل نظريه هاى معمارى

پاية معرفتى و مبانى نظرى هر حرفه اى نياز به يك ساختار اولية قوى و روشن دارد. با اينكه آنچه نظرية معمارى خوانده مى شود، بر طراحى هاى معماران و بر شكل و كيفيت محيط مصنوع تأثير گذاشته است، اما اينكه اساساً تعريف نظريه در معمارى چيست و شكل و ساختار آن چگونه بايد باشد، كمتر مورد بررسى قرار گرفته و بر سر اين موضوع در ميان صاحب نظران و پژوهشگران معمارى اختلاف نظرهايى هست. شناخت شكل نظرية معمارى علاوه بر آنكه موجب توسعة دانش نظرى معمارى مى شود، در كاهش اختلاف نظرها و ايجاد توافق كلى و نيز در كمك به ارزيابى علمى نظريه ها و آثار معمارى حاصل از آن ها نقش بسزايى دارد. اين پژوهش ابتدا با نگاهى تاريخى به نقش و جايگاه نظرية معمارى در دوره هاى قبل از مدرن، مدرن، و پس از مدرن پرداخته و سپس با تحليل اين روند تاريخى و كسب آگاهى از چيستى نظرية معمارى، چهار ديدگاه متفاوت كه در خصوص نظرية معمارى و شكل و ساختار آن مطرح گرديده اند را مورد بررسى قرار مى دهد. نتايج حاصله نشان مى دهد كه چگونه تبيين رابطة نظريه هاى اثباتى و هنجارى به درك ساختار نظريه هاى معمارى كمك نموده و هويت مستقل نظريه هاى معمارى را آشكار مى كند.