بررسي جايگاه استنادي مقالات شيمي كشور ايران در نمايه استنادي علوم

هدف: هدف اين پژوهش بررسي اعتبار مقالات ايراني حوزۀ شيمي در سال 2010 ميلادي بر پايۀ ارزش استنادي آن‌ها و شناسايي ارتباط بين تعداد استناد و ارزش جايگاه استنادي است. روش‌شناسي: اين پژوهش يك مطالعه توصيفي علم سنجي است كه از روش تحليل استنادي براي ارزيابي مقالات شيمي ايران كه در وب‌گاه علوم نمايه شده‌اند، استفاده كرده است.جامعۀ پژوهش شامل 517 مقاله شيمي ايران است كه از 176 مجله كه در سال 2010 منتشر شده‌اند، 11035 استناد دريافت كرده اند. براي شناسايي ارتباط بين تعداد استنادها و ارزش جايگاه استنادي از ضريب همبستگي اسپيرمن استفاده گرديد. يافته‌ها: يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه بيشتر مقالات جامعۀ پژوهش استناد خود را از بخش‌هاي مقدماتي دريافت كرده‌اند و بخش روش آزمايش و بحث/نتيجه‌گيري در رتبه‌هاي بعدي قرار دارند. همچنين خوداستنادي‌ها اثري بر توزيع استنادها در جايگاه‌هاي مختلف يك مقاله نداشتند و بيشتر مقالات (55.86درصد)، كمترين ارزش جايگاه استنادي (15. 0-1) را به‌دست آوردند. علاوه براين ارتباط مثبتي بين تعداد استناد و ارزش جايگاه استنادي برقرار بوده است (r=0.78). نتيجه‌گيري: نتايج نشان داد كه جايگاه استنادي مي‌‌تواند تأثير و كيفيت مدارك را بهتر از تعداد استناد دريافت‌ شده مورد ارزيابي قرار دهد و تعداد استناد نيز مي‌تواند پيش‌بين مناسبي براي ارزش جايگاه استنادي باشد.