خواب و خوابگزاري در شاهنامه

بدون عنوان

خواب پديده اي پيچيده است، كه از ديرباز ذهن انسان را به خود مشغول داشته است و مي توان ادعا كرد با وجودي كه خواب قدمتي به اندازه ي تاريخ انسان دارد، همچنان رازآميز و تامل برانگيز باقي مانده است. خواب و رويا در ايران باستان هم بسيار اهميت داشته و آنها ديدن خواب را در سرنوشت خود بسيار موثر مي دانسته اند گاهي خوايي مي ديدند و مدتها به آن فكر مي كردند چون معتقد بودند كه خوابها به حقيقت مي پيوندنددر شاهنامه فردوسي نيز خواب پنجره اي است به سوي ناديده ها و ناشنيده ها، كه ناشناخته اند و در اين اثر ارزشمند خواب هايي وجود دارد كه همه به نوعي تعبير شده اند بعضي از خواب ها اهورايي بوده و بعضي خوابها اهورايي و اهريمني و گاهي خواب ها اهريمني با توجه به شفقت و فكر و انديشه فردي كه خواب مي ديده نوع خواب هم متفاوت بوده است

بدون چكيده