طراحي مدل شايسته سالاري در نظام آموزش عالي با توجه به نقش ميانجي رهبري خدمت گزار

هدف اين مقاله ارائه مدل شايسته سالاري مبتني بر عوامل مرتبط با آن با توجه به نقش ميانجي رهبري خدمت گزار در نظام دانشگاه هاي استان مركزي است. پژوهش حاضر توصيفي و از نوع همبستگي است كه به روش پيمايشي انجام شده است. جامعه آماري پژوهش شامل كليه كاركنان دانشگاه هاي استان مركزي است و نمونه گيري به روش خوشه اي دو مرحله اي بوده است به منظور تجزيه و تحليل داده ها از روش آمار توصيفي و استنباطي (آزمون همبستگي و مدل يابي معادلات ساختاري )استفاده شده است و داده هاي از طريق نرم افزار SPSS و AMOS انجام گرفته است .در اين پژوهش به منظورجمع آوري داده هاي مورد نياز از سه پرسش نامه محقق ساخته استفاده شد است عوامل مرتبط با شايسته سالاري ،شايسته سالاري و رهبري خدمت گزار اساس طيف 5 گزينه اي ليكرت استفاده شده است.به منظور تعيين روايي از روش اعتبار محتوايي استفاده شده است(نظر متخصصان) و روايي اين پرسش نامه ها با درصد بالايي به تاييد رسيده است وبراي سنجش پايايي با استفاده از آلفاي كرونباخ مقدار پايايي براي پرسشنامه هاي عوامل مرتبط با شايسته سالاري 87 /. و شايسته سالاري 88 /. و رهبري خدمت گزار 81/. است.يافته هاي پژوهش نشان داد كه كه مدل شايسته سالاري مبتني بر عوامل مرتبط با آن با توجه به نقش ميانجي رهبري خدمت گزار از برازش خوبي برخوردار است.