تحليل و توجيه اعمال فراوظيفه در فلسفه‌ي اخلاق

يكي از مباحث اخلاقي كه امروزه بسيار مورد توجه قرار گرفته و پرسش‌ها و چالش‌هاي جذابي در فلسفه‌ي اخلاق به‌وجود آورده، بحث اعمال فراوظيفه است. اعمالي كه به‌واسطه‌ي ويژگي‌هاي خاص خود، به‌ظاهر در هيچ‌ يك از تقسيم‌بندي‌هاي سنتي فعل اخلاقي يعني ضروري، جايز و ممنوع نمي‌گنجند. مفهوم فراوظيفه در اصل، ريشه در سنت‌هاي ديني و اخلاقي و رويكردهاي فضيلت‌ محور دارد كه فرد را به تعالي معنوي ازطريق هدف‌گيري قله‌هاي اخلاقي دعوت مي‌كنند. اين مقاله درصدد پاسخگويي به سه پرسش مهم در باب اين اعمال است. در ابتدا، ضمن اشاره به پيشينه و زمينه‌هاي ظهور مفهوم اعمال فراوظيفه، ماهيت و چگونگي تعريف اين اعمال را بررسي خواهيم كرد. سپس مهم‌ترين ديدگاه‌ها را درباره‌ي اينكه آيا اساساً چنين اعمالي وجود دارند يا خير، مرور و ادله‌ي موافقان و مخالفان فراوظيفه را نقد مي‌كنيم. سرانجام مي‌كوشيم ضمن تبيين معضلي مشهور به پارادوكس فراوظيفه، راهكارهايي براي توجيه آن ارائه دهيم.

فاقد چكيده مي باشد