تحليلي انتقادي بر علم ديني پلانتينگا

در قرن حاضر، هجمه‌ي سهمگين حوزه‌هاي گوناگون دانش را بر قلمرو اديان شاهد بوده‌ايم. اين مسأله نگراني بسياري را از سوي دانشمندانِ پيرو دين و همچنين خداباورانِ طرفدار علم برانگيخته است. ازاين‌رو، آلوين پلانتينگا، يكي از بزرگ‌ترين فيلسوفان معاصر دين، با ارائه‌ي نظريه‌ي‌ معرفت خود، موضعي نو به باورهاي ديني اتخاذ مي‌كند. او با نقدهايي كه متوجه ديدگاه پيشينيان مي‌كند، گستره‌ي باورهاي پايه را به‌طريقي وسعت مي‌دهد، تا باورهاي ديني را نيز دربرگيرد. پس از ارائه‌ي اين ديدگاه، پلانتينگا در آثار متعدد خويش، تلاش مي‌كند تا تضاد ميان علوم معاصر و دين را به پيش‌فرض‌هاي الحادي نظريات علمي نسبت دهد. در ادامه‌ي اين تلاش، او برساختن علمي ديني را پي مي‌گيرد كه علاوه بر اجتناب از عناصر الحادي، به‌كارگيري باورهاي ديني را در اشتغال به فعاليت‌هاي علمي، به پيروان اديان توصيه مي‌كند. در اين مقاله، ضمن تحليل و بررسي علم دينيِ مدّنظر پلانتينگا، اشكالات عمده‌اي را بر آن وارد آورده‌ايم.

فاقد چكيده مي باشد