ديالكتيك تنافع (مبتني برانديشه سياسي امام خميني(ره) )

Beneficial dialectic

انقلاب اسلامي ايران براي خود رسالتي جهاني قائل است. اين رويداد، خود را جزء و زمينه‌ساز جرياني مي‌بيند كه آرمان آن از جهان‌گيري تا جهان‌داري اسلام به رهبري امام موعود (عجل الله فرجه الشريف) مي‌باشد. لذا در جهت گسترش حوزه نفوذ اسلام درجهان تلاش مي‌كند. در مواجهه با چنين رويكردي، و با وجود گذشت سه دهه از پيروزي انقلاب اسلامي، هنوز براي عده‌اي اين سوال مطرح است كه، با توجه به مسايل ومصالح داخلي، چرا بايد در بيرون از مرزهاي ملّي و جهت انجام به اصطلاح رسالت‌هاي جهاني هزينه كنيم. درتبيين اين موضوع دوسوال اساسي پيش مي‌آيد: نخست اينكه آيا اساساً چنين رسالت ومسؤوليتي در عصر غيبت امام معصوم(ع) متصور است؟ و دوم اينكه در صورت ايجاد تزاحم بين منافع ملي با مسؤوليت‌هاي فراملي، اولويت باكدام است؟ در پاسخ به پرسش‌هاي انديشناك فوق، رويكردهاي متفاوتي ارايه شده است. اين مقاله با تعبير اين رويكردها به جهان‌گرايي اسلامي، در مقام آن برآمده است تا ضمن معرفي موارد مقارن با نهضت اسلامي در ايران، براساس انديشة سياسي امام خميني(ره) به نقدآنها پرداخته و از اين رهگذر رويكرد امام را تبيين نمايد.

Considering global responsibility, Islamic Republic of Iran, while spreading Islam, is to pave the ground for the Imam Mahdi's ruling on the world. After the three decades of Iran's revolution, it is questioned that why, in order to fulfill the mentioned responsibility, Iran involves expenses out of the country. To clarify this point, two questions are raised: first, dose such a responsibility have any essentiality during the Imam's occultation? Second, the priority is given to which one, when national interests stand in opposite site with international ones? To answer the above questions different approaches are given.