بررسي ديدگاه گوته در باب رستگاري در فاوست

A Study of the Concept of Salvation in Faust

در جستار پيش‌رو، بر اساس آراء هانس گئورگ گادامر، به‌بررسي ديدگاه گوته در باب رستگاري در شاهكارش فاوست پرداخته‌ايم. در اين اثر، انسان‌ها به‌سه طيف، دسته‌بندي شده‌اند: جستجوگران، ساده‌دلان و بدطينتان. دستۀ نخست، دانشمنداني هستند كه همواره در پي كشف حقيقتند؛ اينان بيش از سايرين در معرض وسوسه‌هاي شيطان قرار دارند. دستۀ دوم انسان‌هاي ساده و سنتي هستند كه دنباله‌روي پيشينيان خويش‌اند و دستۀ سوم افرادي هستند بدطينت كه با ظاهرسازي، فقط به‌منافع شخصي خويش و سوءاستفاده از ديگران مي‌انديشند. عواملي كه زمينه را براي سقوط انسان در ورطۀ گناه فراهم مي‌كنند و سد راه رستگاري هستند، فقر، نااميدي، طلب كمك از ‌غير خدا در امور و فقدان عشق معرفي مي‌شوند. البته همين انسان گناهكار قادر است روح خويش را نجات دهد و به‌سعادت و رستگاري ابدي دست يابد؛ براي نيل به‌اين مقصود، عشق‌ورزي، پشيماني و توبه از گناهان گذشته و هم‌چنين تلاش و كوشش مداوم و خدمت به‌خلق شروط لازمند.

This paper studies the concept of salvation by Goethe in his Masterpiece Faust based on the ideas of Georg Gadamer. In this work people have been classified into three groups: the searchers, simple mans and bad mans. The first group members are Scientists who are always trying to discover the truth, they are more than others exposed to temptations of Satan. The second choir members are simple and traditional mans who are on the trail of their predecessors. The third group members are bad people who only think about their benefits and misuse of the others. Barriers to achieving Salvation are Poverty, Despair, Seeking help from non-God and lack of Love. Of course, this point is also stressed that the sinful Man can achieve Salvation. For this purpose the following Factors are necessary Conditions: being in Love, Repent of past Sins and Repentance, continouos effort and Serve up to others.