بررسي مردم‌نگارانه پديده ازدواج زودهنگام در ميان مهاجران افغان (قوم هزاره) در دو شهر هامبورگ (آلمان) و تهران (ايران)

ازدواج زودهنگام يا پديده كودك همسري به دلايل متعددي از جمله فقر، نابرابري جنسيتي، رويه‌هاي فرهنگي سنتي حاكم بر جوامع بشري، بي‌سوادي و ناامني در بسياري از نقاط جهان به صورت گسترده‌اي رواج دارد كه منجر به عدم تربيت صحيح نسل آينده، افزايش ميزان طلاق، افزايش نرخ مرگ‌ومير مادران و فرزندان و مشكلات بهداشتي شده است. مقاله پيش رو درصدد بررسي مقايسه‌اي تغييرات الگوي ازدواج زودهنگام در ميان مهاجران افغان در مناطق حاشيه‌اي ايران (تهران) و آلمان (هامبورگ) به عنوان اصلي‌ترين مقاصد مهاجران افغان در دو قاره آسيا و اروپا است. اين پژوهش با رويكرد مردم‌نگارانه به بررسي متغيرهاي وابسته شامل مهاجرت بين‌المللي، سطح سواد و نقش ساختار قانوني جوامع ميزبان در تدوين قوانين كنترل­گرايانه بر مؤلفه سن اولين ازدواج در جامعه مهاجران افغان (قوم هزاره) پرداخته است. شرايط زندگي شهري به ويژه در جوامع توسعه‌يافته به فراگيري آموزش همگاني براي دختران و زنان انجاميده و در كنار كسب مهارت‌هاي متنوع و ورود به بازار كار سن ازدواج را افزايش داده است. ﻧﻮع پژوهش كيفي و روش توصيفي- اسنادي ﺑﻮده است. داده‌هاي بخش آلمان بر مبناي 5 مصاحبه تخصصي، 34 مصاحبه نيمه‌ساختاريافته و مشاهده مشاركتي در ميان مهاجران افغان ساكن هامبورگ است و براي جمع‌آوري داده‌هاي بخش ايران از 7 مصاحبه تخصصي و 24 مصاحبه نيمه‌ساختاريافته با مهاجران افغان در مراكز آموزش پايه مناطق حاشيه‌اي شهر تهران استفاده شده است. داده‌ها بر مبناي كدگذاري باز در چارچوب الگوي گوردن (1964) مورد تحليل محتوا قرار گرفته‌اند.