رابطه بين اجراي ارزشيابي توصيفي و فرسودگي شغلي معلمان در مدارس ابتدايي شهرستان گرمسار

پژوهش حاضر با هدف بررسي رابطه بين روش هاي اجراي ارزشيابي توصيفي و ابعاد فرسودگي شغلي معلمان ابتدايي در سال تحصيلي 90-89 در شهر گرمسار انجام شد. جامعه آماري شامل معلمين پايه اول، دوم و سوم مقطع ابتدايي به تعداد 79 نفر بود، كه با توجه به محدود بودن،كل جامعه با روش سرشماري به عنوان گروه نمونه انتخاب گرديد. اين پژوهش توصيفي و از نوع همبستگي بوده و داده‌هاي حاصل از آن بوسيله آمار توصيفي (فراواني،درصد، ميانگين، جدول و نمودار) و آمار استنباطي (همبستگي پيرسون) محاسبه و تجزيه و تحليل گرديد. ابزار گردآوري داده‌ها، پرسش نامه محقق ساخته شامل 56 سوال متشكل از دو قسمت ارزشيابي توصيفي و فرسودگي شغلي ماسلاچ بود.ضريب پايايي اجراي ارزشيابي توصيفي ازطريق سنجش مشاهده اي0/77، پوشه كار 0/85، آزمون‌هاي مداد- كاغذي90/0، بازخورد 83/0 و كل پرسش نامه 0/91 بدست آمد. همچنين ضريب پايايي خستگي عاطفي 0/89، مسخ شخصيت 0/78، عدم موفقيت فردي (كاهش عملكرد فردي) 90/0 و كل فرسودگي شغلي 0/83 بدست آمد. نتايج نشان داد بين روش هاي اجراي ارزشيابي توصيفي (سنجش مشاهده اي، پوشه كار، آزمون‌هاي مداد- كاغذي و بازخورد) با دو بعد از ابعاد فرسودگي شغلي (خستگي عاطفي و عدم موفقيت وكاهش عملكرد فردي) رابطه معنادار وجود داشته و با ديگر بعد فرسودگي شغلي (مسخ شخصيت) هيچ گونه رابطه اي وجود ندارد. همچنين در بين روش هاي اجراي ارزشيابي توصيفي، پوشه كار پيش بيني كننده معناداري براي فرسودگي شغلي مي‌باشد.

فاقد چكيده مي باشد