مقايسه سلامت روان معلولين حسي ورزشكار و غير ورزشكار

Comparing the Mental Health of the Athletic and Non-Athletic Sensory-Disabled People

مقدمه: مطالعات بسياري به بررسي سلامت روان ورزشكاران و غير ورزشكاران پرداخته‌اند اما اطلاعات محدودي در زمينه سلامت روان افراد معلول حسي ورزشكار و غير ورزشكار وجود دارد، بنابراين هدف از تحقيق حاضر مقايسه سلامت روان افراد معلول حسي ورزشكار و غير ورزشكار بود. روش: 120 معلول حسي شهر تهران 30 نفر نابيناي ورزشكار، 30 نفر نابيناي غير ورزشكار، 30 نفر ناشنوا ورزشكار و 30 نفر ناشنواي غيرورزشكاربا روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند. از پرسشنامه GHQ-28 كه شامل 4 خرده مقياس است براي سنجش سلامت روان استفاده شد. براي تجزيه و تحليل نتايج از آزمون يو من ويتني استفاده گرديد. نتايج: يافته‌هاي تحقيق حاضر نشان داد، افراد معلول حسي ورزشكار نسبت به همتايان حسي غير ورزشكار خود به طور معني‌داري امتياز بالاتري در پرسش نامه GHQ-28 به دست آوردند. تفاوت معناداري بين دو گروه در خرده مقياس‌هاي سلامت جسماني، اضطراب و بي‌خوابي و افسردگي مشاهده شد. ولي در خرده مقياس كاركرد اجتماعي بين دوگروه تفاوت معناداري نشان داده نشد. بحث و نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج تحقيق مي‌توان نتيجه‌گيري كرد كه ورزش و فعاليت جسماني مي‌تواند سلامت روان افراد معلول حسي را بهبود بخشد. فعاليت بدني سبب مي‌شود تا آن‌ها از طريق ورزش اعتماد به نفس و سلامت‌روان بهتري بدست آورند و با روحيه بهتري جهت انجام كارهاي روزانه و شحصي خود در جامعه حضور داشته باشند.

Introduction: Several studies examined the mental health of athletes and non-athletes, However, There is limited information on the mental health of athletes and non-athletes with sensory disabilities. So, the aim of this study was to compare the mental health of athletes and non-athletes with sensory disabilities. Methods: The sample population was 120 (30 blind athlete, 30 blind non-athletes, 30 deaf athlete and 30 deaf non-athletes) male sensory disabled people from the city of Tehran, who were selected by Convenience sampling. The measuring instrument of the study was the GHQ-28 Questionnaire (MHQ) which includes 4 sub-scales of mental health. The collected data were analyzed using Manvitney U test and T-student test. Results: The results of the study indicated that there is a significant difference between mental health and sub-scales of somatic symptoms, anxiety, and insomnia and severe depression in athletes and non-athletes sensory disabled people (p<0.001). But there is no significant difference between the two groups in sub-scale of social dysfunction (p<0.001). Conclusions: The results of this study indicated that the mental health of the sensory disabled athlete's people was better than those of the sensory disabled non-athletes. Therefore it seems necessary that sports and physical activities be more attended in the daily schedule of disabled people.