رهيافتي فقهي به ملاك تجويز و انتخاب در كاهش جنين

Jurisprudential Approach to the Criteria of Prescription and Selection in Reducing Embryo

كاهش جنين، راهي براي غلبه بر مخاطرات تعدد جنين است، اما شمارش آن به عنوان يكي از مصاديق سقط از سويي و مشكلات اخلاقي و فقهي انتخاب جنين هدف براي كاهش از سوي ديگر، مسائل ويژهاي را در اين قلمرو پديدار ساخته است. در تلاش براي يافتن مبناي فقهي براي جواز كاهش جنين در تعدد طبيعي، استناد به قواعدي فقهي مانند لاضرر، لاحرج و دفاع ميتواند راهگشا باشد، اما اين امر در تعدد مصنوعي با چالشهايي مواجه است. عيب جنين، اهميت حفظ جنين از نظر پزشكي، سهولت كاهش، انتخاب تصادفي و تخيير نيز مي توانند ملاك هايي براي انتخاب در كاهش جنين به شمار آيند.

Embryo reduction is a way to overcome the risks of multiplicity of Embryo. But counting that as an example of abortion on one hand and ethical and jurisprudential problems on the other hand has emerged special issues in this area. Citation to legal rules such as “nodisadvantage”, “no-danger” and “defend”, can be useful in an attempt to find jurisprudential criteria, but this issue facing challenges in artificial multiplicity. Embryo’s fault, importance of keeping embryo from medical point of view, ease of reduction, random sampling and change can be criteria for choosing in reducing embryo.