رابطه كمال‌گرايي مثبت و منفي و جو سازماني با رضايت شغلي معلمان زن مقطع دوم متوسطه شهر مشهد

هدف اين پژوهش بررسي رابطه كمال‌گرايي مثبت و منفي و جو سازماني با رضايت شغلي معلمان زن مقطع دوم متوسطه بود. مطالعه حاضر توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه پژوهش همه معلمان زن مقطع دوم متوسطه شهر مشهد (1223 نفر) در سال تحصيلي 96-1395 بودند كه از ميان آنان 300 نفر با روش نمونه‌گيري خوشه‌اي چندمرحله‌اي انتخاب شدند. براي جمع‌آوري داده‌ها از پرسشنامه‌هاي كمال‌گرايي تري-شورت و همكاران (1995)، جو سازماني هالپين و كرافت (1963) و رضايت شغلي مينه‌سوتا (1967) استفاده شد كه پايايي كمال‌گرايي مثبت، كمال‌گرايي منفي، جو سازماني و رضايت شغلي بر اساس ضريب آلفاي كرونباخ به‌ترتيب 0/81، 0/83، 0/92 و 0/85 محاسبه شد. داده‌ها با روش‌هاي همبستگي پيرسون و رگرسيون چندگانه با مدل همزمان به كمك نرم‌افزار SPSS-19 تحليل شدند. يافته‌ها نشان داد كمال‌گرايي مثبت و جو سازماني با رضايت شغلي معلمان زن رابطه مثبت و معني‌دار و كمال‌گرايي منفي با رضايت شغلي معلمان زن رابطه منفي و معني‌دار داشت. در اين پژوهش متغيرهاي پيش‌بين به‌طورمعني‌داري توانستند 22/4 درصد از واريانس رضايت شغلي معلمان زن را پيش‌بيني كنند كه در اين پيش‌بيني سهم جو سازماني بيشتر از كمال‌گرايي مثبت و منفي بود (0/05>P). نتايج حاكي از اهميت كمال‌گرايي و جو سازماني در پيش‌بيني رضايت شغلي معلمان زن بود. بنابراين از طريق افزايش كمال‌گرايي مثبت و جو سازماني و كاهش كمال‌گرايي منفي مي‌توان ميزان رضايت شغلي معلمان زن را افزايش داد.

فاقد چكيده مي باشد