پتانسيل‌يابي سيل‌خيزي زيرحوضه‌هاي حوضه معرف امامه

با توجه به اينكه در اغلب حوضه‌هاي آبريز كشور، وقوع سيل و خسارت‌هاي ناشي از آن روند افزايشي دارد، تعيين مناطق مولد سيل و اولويت‌بندي زيرحوضه‌ها براي اجراي پروژه‌هاي كنترل سيلاب از اهميت بسزايي برخوردار است. در اين پژوهش، با تلفيق ArcGIS و HEC-HMS، پتانسيل سيل‌خيزي و توليد رواناب زيرحوضه‌هاي حوضه آبريز امامه بررسي شده است. اين حوضه در شمال شرق تهران و در دامنه‌هاي جنوبي البرز مركزي واقع شده است. براي رسيدن به اهداف پژوهش، از روش تكرار حذف انفرادي زيرحوضه‌ها از مدل بارش- رواناب استفاده شد. نتايج نشان داد كه ميزان مشاركت زيرحوضه‌ها در دبي خروجي كل حوضه تنها تحت تأثير مساحت و دبي اوج زيرحوضه نيست و اثر متقابل عواملي همچون موقعيت مكاني زيرحوضه‌ها، فاصله تا خروجي، شكل حوضه، پروفيل طولي آبراهه، CN كه خود تابعي از شيب، كاربري اراضي، نوع خاك، پوشش گياهي و ... است، هم‌زماني دبي اوج زيرحوضه‌ها و نقش رونديابي در رودخانه اصلي تأثير بسزايي در توليد رواناب و سيل‌خيز‌بودن زيرحوضه‌ها دارند. در مجموع، زيرحوضه‌هاي واقع در بالادست و ميانه حوضه بيشترين سهم را در دبي اوج خروجي به خود اختصاص داده‌اند. بنابراين، توصيه مي‌شود عمليات اصلاحي و كنترل سيلاب در اين مناطق متمركز شود.