مروري بر ريمادلينگ قلبي

A review of cardiac remodeling

نارسايي قلبي يكي از اصلي‌ترين عوامل مرگ در جوامع پيشرفته است. به ‌طورمعمول قبل از نارسايي قلبي، فرايند ريمادلينگ براي سازگاري با تغييرات تنش ديواره ميو‌كارد يا فشار ناشي از محرك‌هاي بيروني رخ مي‌دهد. ريمادلينگ قلبي، بسياري از تغييرات مرتبط با پيشرفت نارسايي قلبي را در بر مي گيرد كه مي توان از آنها به ‌عنوان تغيير بيان ژنوم، تغييرات سلولي، مولكولي و ميان بافتي ياد كرد كه پس از آسيب قلبي باعث تغيير اندازه، شكل و عملكرد قلب مي شوند. ريمادلينگ قلبي ظرفيت قلب در پاسخ و سازگاري به محرك‌هاي گوناگون را نشان مي‌دهد. سازگاري با تنش افزايش‌يافته ديواره‌ها و كاهش مناسب آن و حفظ و حتي افزايش عملكرد قلبي، هدف نهايي ريمادلينگ قلبي است. به طور كلي، ريمادلينگ قلبي به دو دسته فيزيولوژيكي و پاتولوژيكي تقسيم مي شود كه عوامل ايجاد كننده آنها و همچنين نتايج آنها متفاوت است. در اين مقاله سعي شده است با شرح كامل رخداد هاي مربوط به ريمادلينگ قلبي، اين پديده به تصوير كشيده شود.

Heart failure is one of the major causes of mortality in developed countries. Usually before heart failure, remodeling occurs to adapt to myocardial wall stress changes or pressure caused by external stimuli. Cardiac remodeling encompass many of the changes associated with the development of heart failure, like genome expression changes, and cellular, molecular and interstitial changes, that causes a change in size, shape and function of the heart after damage. Cardiac remodeling shows the capacity of heart to response and adaptation to a variety of stimuli. The ultimate goal of cardiac remodeling is adaptation to and properly reducing the increased wall stress, and maintaining or even increasing cardiac function. In general, cardiac remodeling is divided into two categories: physiological and pathological, each have different causes and consequences