اسطوره همزادان در داستان‌هاي «بوف كور» و «پيكر فرهاد»

باور به همزاد، همواره در فرهنگ‌ها و افسانه‌هاي ملل مختلف وجود داشته است. در ادبيات غرب، اسطوره همزاد تعابيري روانشناختي به خود گرفته است. در ايران صادق هدايت با تأثيرپذيري از آثار غربي، به اسطوره همزاد در آثار خود توجه داشت. در بوف كور وجود شخصيت‌هايي با هويت يكسان، نمايانگر تعدّد همزاد يك فرد است كه نتيجه اين شباهت‌ها، عدم تفاوت و نيز ايستايي جامعه در قرون مختلف است. پژوهش حاضر با هدف بررسي رويكردِ نوي صادق هدايت و عباس معروفي به همزاد با عنوان «همزادان» در بوف كور و پيكر فرهاد صورت گرفته است. ما در هر دو رمان با روشي تحليلي، اسطوره همزادان را بررسي كرده‌ايم و بر آن بوديم تا منشأ و نتايج اين انديشه را روشن سازيم؛ بنابراين در آغاز اين پژوهش به ريشه همزادان در اسطوره‌ها و افسانه‌هاي كهن و انديشه «اتو رنك» اشاره كرده‌ايم و سپس به پيامد پديده همزادان يعني عدم تحول تاريخي پرداخته‌ايم.