تحليل سرعت برانبارش با استفاده از نشانگرهاي روش مبتني بر مدل سطح پراش مشترك

تحليل سرعت برانبارش يكي از مراحل مهم در فرآيند پردازش داده‎هاي لرزه‎نگاري انعكاسي است. سرعت برانبارش را مي‎توان با استفاده از دو نشانگر روش سطح بازتاب مشترك يعني شعاع موج عمود در نقطه برخورد و زاويه خروج موج محاسبه كرد. اما نشانگر شعاع موج عمود در نقطه برخورد به‎دست آمده از اين روش متاثر از نشانگر شعاع موج عمود است. روش سطح پراش مشترك توسعه داده شده روش سطح بازتاب مشترك است. نشانگرهاي اين روش را مي‎توان به‎صورت مبتني بر مدل با استفاده از تكنيك دنبال كردن پرتو برروي يك مدل صاف شده نه‎چندان دقيق هم به‎دست آورد. در اين روش نشانگر موج عمود در نقطه برخورد ديگر متاثر از نشانگر موج عمود نيست. در نتيجه سرعت برانبارش به‎دست آمده دقيق‎تر و قابل اعتماد‎تر است. در اين مطالعه پيشنهاد شده‎است روش سطح پراش مشترك مبتني بر مدل برروي يك مدل سرعت ثابت پياده‎سازي شود. سپس مقدار سرعت در مدل سرعت ثابت اندكي افزايش داده شود و روش سطح پراش مشترك برروي مدل سرعت ثابت جديد پياده‎سازي گردد و اين فرآيند برروي مدل‎هاي سرعت ثابت تكرار شود. با انتخاب سرعت‎هاي برانبارشي كه در مقطع همدوسي داراي بيشترين مقدار هستند، مقطع سرعت برانبارش نهايي به‎دست آورده مي‎شود. روش پيشنهادي برروي يك مدل مصنوعي شش لايه‎اي پياده‎سازي شده است و نتايج آن با سرعت برانبارش به‎دست آمده با استفاده از نشانگرهاي روش سطح بازتاب مشترك مقايسه شده است. اين مقايسه نشان مي‎دهد دقت روش پيشنهادي در تعيين سرعت برانبارش به‎طور چشم‎گيري افزايش يافته است.